Η πόλωση του φωτός σχετίζεται με τη διεύθυνση/επίπεδο στα οποία ταλαντώνεται το διάνυσμα του ηλεκτρικού πεδίου*. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις πόλωσης είναι η γραμμική και η κυκλική. Αν αναπαραστήσουμε το ηλεκτρικό πεδίο με ένα βέλος και κοιτάξουμε προς τη διεύθυνση διάδοσης του κύματος, τότε στην πρώτη περίπτωση η μύτη του βέλους θα ταλαντώνεται πάνω σε μία γραμμή […]
Στη φυσική, και ιδίως στον κλάδο της φυσικής υψηλών ενεργειών, είναι πολύ συχνό φαινόμενο να μετριέται η μάζα υποατομικών σωματιδίων (όπως ηλεκτρόνια, πρωτόνια, μιόνια) σε μονάδες ενέργειας και όχι μάζας. Για παράδειγμα, η μάζα ηρεμίας ενός πρωτονίου λέμε πως είναι περίπου 1 GeV (1 δισεκατομμύριο eV[1]). Αν και φαίνεται παράξενο σε πρώτη ανάγνωση, η παράβαση […]
Τα μέταλλα, όπως τα περισσότερα στερεά σώματα, αναπτύσσονται ως περιοδικές δομές ατόμων. Στην αυστηρή κβαντική περιγραφή τους, ξεκινά κανείς από τα ατομικά τροχιακά (τις διάφορες καταστάσεις ενέργειας και ορμής στις οποίες μπορεί να βρίσκεται ένα ηλεκτρόνιο, που χαρακτηρίζονται ως στιβάδες s, p, d, f κλπ ανάλογα με την “απόστασή” τους από τον πυρήνα του ατόμου) […]
